مقالات

مقالات

زندگینامه استاد انوشیروان روحانی

  • انتشار1399/01/06
  • 80بازدید
زندگینامه استاد انوشیروان روحانی

 

 انوشیروان روحانی آهنگساز پرکار معاصر، نوازنده‌ی زبردست ارگ، پیانو و آکاردئون، در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۱۸ در خانواده ای فرهیخته و هنری در شهر رشت پا به عرصه وجود نهاد. پدر ایشان رضا روحانی که خود شاعر و نوازنده ویولن بود، نقش بسزایی در پرورش زندگی هنری انوشیروان و برادران او ایفا نمود. هر چند پدربزرگ وی که با نام روحانی موید معروف بود و دستی به قلم داشته و چند کتاب هم نوشته بود؛ به دلیل آنکه موسیقی را بر خلاف اعتقادات خود می دانست، تمایلی به ورود پدر انوشیروان به حیطه موسیقی نداشت. اما پدر انوشیروان برخلاف پدرش هر آنچه از پسش بر می آمد برای رشد هنری فرزندان خود انجام داد. شهرداد، شهریار و اردشیر روحانی از دیگر فرزندان این پدر هستند که جملگی از چهره های شناخته شده موسیقی ایران به شمار می روند. خانواده انوشیروان در سه سالگی با پایان یافتن ماموریت پدر به تهران آمدند و در پایتخت سکنی گزیدند. از همان ابتدا که ذوق موسیقی را در او دیدند برایش یک عدد ملودیکا (نوعی ساز بادی شبیه به ارگ که با دمیدن هوا در آن نوازندگی می کنند) خریدند. خود پدر که در موسیقی علم و تجربه کافی را داشت از همان کودکی آموزش انوشیروان را به عهده گرفت. او در ۶ سالگی تحت آموزش های پدر با نت آشنا شد که برای یک کودک در آن سن و سال جالب توجه بود. پیشرفت وی بسیار سریع و شتابنده بود به صورتی که تنها شش سال داشت که نخستین آهنگ خود را با نام تانگوی مامانی ساخت و در مهد کودک برای کودکان اجرا کرد. او که به عنوان استعدادی آینده دار شناخته شده بود، خیلی زود یعنی در هفت سالگی به اجرای اولین کار خود در رادیو پرداخت. این در حالی بود که برای رسیدن صدای ساز به میکروفون مجبور شدند برایش یک صندلی بگذارند تا روی آن بایستد و نوازندگی کند. ۹ ساله بود که در جامعه باربد که به سرپرستی اسماعیل مهرتاش انجام می گرفت برنامه ای را با پیانو اجرا کرد و مورد تشویق بی نظیر حضار قرار گرفت.

 

 

در همان سنین وارد هنرستان موسیقی شد و استعداد شگرف خود را به چارچوب هدایت گر اساتید معروف زمان، جواد معروفی و روح الله خالقی سپرد. او توانست در پانزده سالگی به عنوان کارمند روز مزد در رادیو مشغول به کار شود. به گفته خود او اولین آهنگ رسمی خود را در سن ۲۱ سالگی ساخت. آهنگی به نام اسرار ساز با ترانه ای از کریم فکور و خوانندگی پوران. انوشیروان روحانی در ۲۵ سالگی به عضویت شورای موسیقی رادیو درآمد که این نشان از سرعت پیشرفت و اعتبارش به عنوان یک جوان در این سن محسوب می شد. وی سالها در این سمت ماند و از اولین برنامه گلها با آن همکاری داشت و طولی نکشید که رهبری ارکستر شماره ۴ را بر عهده او نهادند. او در مدت فعالیت حرفه ای خود بیش از ۵۰۰ آهنگ ساخته که نیمی از آن ها در تاریخچه موسیقی معاصر ایران موجود می باشد. اکثر ساخته های ایشان از معروفترین و مردمی ترین کار های زمان خود بوده است. ایشان موسیقی فیلم هم می ساخته که معروفترین آنها موسیقی فیلم سلطان قلب ها می باشد که با آن آشنایی کامل دارید. از ماندگارترین ترانه های ساخته او آهنگ تولدت مبارک می باشد که تمام ایرانیان از این آهنگ در جشن تولد ها تا به امروز استفاده می کنند. البته بد نیست بدانید که این آهنگ را در اصل برای خودروی پیکان و در سال ۴۹ و به صورت سفارشی ساخته بود. در ویدیوهای مربوط به این اثر، خوانندگان این ترانه گرداگرد یک کیک تولد بزرگ جمع شده بودند و خودروی پیکان از میان کیک خارج می گردید.

 

 

 

او به عنوان آهنگساز در سطوح بین المللی نیز با ارکستر های زیادی همکاری کرده که نشان از تسلط وی بر زبان بین المللی موسیقی از جمله موسیقی کلاسیک می باشد. از میان جوایز بین المللی زیادی که کسب نموده می توان به جایزه نخست جشنواره موسیقی کشور اسپانیا برای آهنگ me destino که ورژن اسپانیایی آهنگ سلطان قلبها بود اشاره نمود. همچنین در سال ۲۰۰۳ قطعه ای را با همکاری گروه اسکورپیونز ساخت که در زمان انتشار جزو ۲۰ قطعه برتر موسیقی جهان و در جایگاه نهم قرار گرفت. انوشیروان همواره از کودکی به سازهایی که با کیبورد نواخته میشوند علاقه خاصی داشت. جالب است بدانید نخستین کسی که ارگ را وارد ایران کرد انوشیروان روحانی بود. ایشان به پرواز و اسکی هم علاقه زیادی داشت. با یکی از رفقایش قرار گذاشتند که انوشیروان به دختر او آموزش پیانو دهد و در عوض او نیز کمک کند تا گواهینامه خلبانی بگیرد. سرانجام هر دو به قرار خود عمل کردند و در سال ۴۷ انوشیروان موفق به کسب این گواهینامه گردید و پروازهای زیادی را هم انجام داد. خالی از لطف نیست اگر بدانید اولین کسی که در ایران هواپیمای شخصی خرید انوشیروان روحانی بود که آن را به مبلغ ۷۰۰ هزار تومان تهیه کرد. بسیاری از آثار هایده و مهستی با آهنگسازی این موزیسین بزرگ بوده. وی در سال ۱۳۴۱ با گیتی دریابیگی ازدواج کرد که حاصل این وصلت سه فرزند به نام های ندا نوا و رضا می باشد که هر سه در رشته های هنری مشغول فعالیت هستند. نام ایشان در زمره خیرین هم به چشم میخورد. ایشان در سال ۱۳۵۰ با هزینه شخصی، مدرسه ای را در یکی از روستاهای رودبار ساخته است.

 

آثار

از این موسیقیدان پرکار و موفق، آثار زیادی در گنجینه موسیقی ایران وجود دارد که فهرست وار، نام برخی از آنها را عنوان می کنیم.

ترانه ها: زندگی قشنگه، فریاد، ترانه سال، کاشکی دوست نداشتم، مینای دل، غمت در نهانخانه دل نشیند، سراب، ای یار من، نوروز آمد، کتاب هستی، میهمان، سیمای شب، ملا ممد جان، راز خلقت، مجنون تو، فرشته ها، تولدت مبارک و...

 

آثار بی کلام: ورزش صبحگاهی، جدایی، نوا، بهانه، مهتاب، راز و نیاز، افسون، غمزه و...

 

موسیقی فیلم های: خداحافظ تهران، جاده زرین، دشت سرخ، آسمون بی ستاره، مرغ تخم طلا، گذر اکبر، دشمن، شبگرد، دلقک، من هم گریه کردم، سلطان قلبها و... و آثار زیادی که به عنوان رهبر ارکستر و یا نوازنده در آنها همکاری داشته است.

0